Forensisch fietsritje

Op een duistere manier had ik deze week een mooi flesje witte wijn in mijn bezit gekregen. Geen wettelijke overtreding was het, maar ook niet iets wat aan de grote klok hoeft.  Hongaarse witte wijn. 'Goede' werd erbij gefluisterd. En vrijdagmiddag bedacht ik me vlak voor de start van mijn forensisch fietsritje dat ie mooi in mijn rugtas kon. Slippertjes ernaast, telefoon en t-shirt om mijn zojuist verkregen trofee enige bescherming te bieden en op de automatische piloot, met windje mee, richting Casa Sjeronimo.
 Nou mooi niet dus. Een forensisch fietsritje zit vol gevaren. Uitwijken omdat er gehaaste automobilisten van rechts komen? Ik wind me er niet eens meer over op. Vol in de remmen omdat voetgangers oversteken op een zebrapad? schering en inslag. Maar het ergst zijn echter die kinderen die fietsend naar school gaan. Beginnen meteen te schelden als je ze afsnijdt.

Oke, ik geef toe, ik reed wat hard. Had het weekend al in mijn hoofd en zag ook niet dat er een zijstraatje zat. Net op tijd kwam ik tot stilstand, klikte ik mijn verkeerde voetje uit de pedalen en verloor ik mijn balans toen de oude man opdook vanachter de heg. De komische koprol die erop volgde werd gebroken door, u raad het al.
Het kruispunt heeft de hele middag nog naar verbrand rubber en goddelijke witte wijn geroken.