Men zegt dat je het beste fietst op pasta maar ik vermoed dat de Duitsers een beter geheim hebben. Worst. Het tripje Berlijn heeft mij geleerd dat er schnitzels bestaan zo groot als pijlstaartroggen hangend over de rand van je bord, kalfsschenkels zo hoog als de tv toren op Alexanderplatz en worsten zo lang als de muur die er nog staat. En verder heeft iedereen een fixie, een racefiets zonder versnellingen. Daar rijden ze knoepertje hard op. Ongelofelijk. Maar misschien komt dat ook door het bier wat ze erbij drinken. Uiteraard in bijpassend formaat. Waarschijnlijk hebben alle fixierijders in hun shirtje een paar bifi-worstjes verstopt, en bidons van anderhalve liter zijn er geen uitzondering. Nee, je kunt zeggen wat je wilt maar cliches hebben meestal wel enig bestaansrecht.
Kortom, er is afgelopen week wel getraind, maar niet op de fiets.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten