Onderweg

Stelviopas, nog niet een op de top...

Nee, je komt tegenwoordig niet zomaar op je plaats van bestemming. Een uurtje snoozen om 2 uur 'snacht is niet mijn grootste mijn grootste hobby maar het overkomt de besten zullen we maar zeggen. Na een klein beetje vertraging dus 'on the road' langs Rastättes, Bockworsten en grazige alpenweiden naar Bella Italia. Want daar ligt Bormio, ons basecamp waar vandaan we eeuwige Stelvioroem hopen te halen. Onderweg grossieren we in grootspraak: demarreren, lossen, wieltjes pikken en uiteraard andermans bordje leegeten.  Een Twingoritje naar het zuiden zit vol clichees. 

Bormio gezien vanaf ons appartement

Met nog een kleine 50 kilometer te gaan wordt onze bolide tot op het bot getergd en blijken we ineens al de Stelviopas te beklimmen. Halverwege rijden we zelfs op onverhard terrein en vermoeden we dat de kokende motor die we net kunnen afwenden ons morgen wel te wachten staat. Maar dan fietsend...  Ons lesje nederigheid is vandaag al begonnen. 


Morgen de Gavia op. Ruim 1400 meter klimmen en met zijn top op 2652 meter vast de moeite waard maar we slapen er toch eerst nog maar een nachtje over.