Kuifje en de notaris

 in het kantoor
van de notaris

Nu ademt het kantoor van een notaris normaliter al geen hippigheid, er kan altijd overgetoept worden zo bleek afgelopen woensdag, 10 juni, op kantoor van de heer P.  Vierenzestig jaar lang verzamelen resulteert in een vermakelijk uurtje toneel, met als hoofdpersoon de kruising tussen Lambic en Jerome. Blijkt maar weer eens dat de werkelijkheid fantasie overtreft.

Notaris: Kuifje, gefeliciteerd met uw huis, appartementsrecht moet ik eigenlijk zeggen, want huizen staan op de grond, appartementen kijken uit over de wereld.
Kuifje: Dank u notaris, onze blik reikt dan wel niet verder dan de stad, dat is uitzicht genoeg. Hoe groter het uitzicht hoe harder je rent, zeg ik altijd maar, en Bobby is ook de jongste niet meer.  Uw heeft een statig pand hier maar nu terzake! Het mag dan pas net middag zijn, we smachten naar een glaasje gezonde bubbels om ons naderende faillissement enigzins te verzachten. En de verhuislift wacht ook.
Notaris: U heeft gelijk Kuifje, maar ik vat mijn taak als notaris niet lichtzinnig op, u heeft betaald voor een uur , dus u krijgt een uur. Hoewel ik mij terdege realiseer dat een handtekening in drievoud slecht drie minuten inkt kost. Terzijde, tante Sidonia zal de honeurs van de Portaal waarnemen. Ik zal haar na mijn diverse uitsponningen direct sommeren. Wilt u nog koffie?

op de tafel, geen grap!

Kuifje: Doet u maar een glaasje water, automatenkoffie is voor ons verleden tijd, net zoals sociale woningbouw. Nu wij over enkele ogenblikken trotse bezitters zijn van een degelijk stukje jaren 80 is enig kapitalisme ons niet langer vies, opgeklopte melk dus of anders niet, Notaris.

En zo koop je een huis waarvan de buitenkant er niet uitziet en de binnenkant inmiddels volledig gestript is. Komende tijd alles over keuzes, stress, keukenboeren en aannemers. Laat die zomer maar komen.