Ondertussen op de Oudenoord: schot in de zaak

Je wordt niet voor niets bouwvakker zeg ik altijd maar zo, en de omgebogen en dus lekkende kraan, de misgeslagen spijkers in het kozijn en het te groot gezaagde trapgat lijken mijn stokpaardje van deze zomer maar weer eens haarfijn te bevestigen.
Maar zo heb je in een week tijd wel een nieuwe trap in je kaalgetrokken flat staan, een stel nieuwe binnenmuren en dove buren. Het gehele complex lijkt zelfs niet verzakt te zijn, wat toch enigzins oplucht. Als je de kwaliteit van de jaren 80 bouw op waarde kunt schatten, ga je het functioneel betonnisme pas echt waarderen.

uitleggen van bed en muur
gaf wel erg weinig ruimte

Nu de muren staan blijkt wel ineens dat de master bedroom nou niet echt master is. Conclusie: er gaat in de badkamer gesneden worden, scheelt ook weer een hoop tegels en gietvloer. Het zorgt ervoor dat het bad in een mooi nisje komt en dat het gemetselde muurtje weer afgebroken moet worden. Je moet ze een beetje met gelijke munt terugbetalen, die aannemers.
Verder bestaat het leven van ons stadsnomaden louter uit luxeproblemen. Inmiddels twee huizen onder onze kont, een aan de Maliebaan en een aan de vecht. En dan hadden we ook nog weg kunnen waaien in het Noordse park op de buurtcamping en aan de Tolsteegsingel kunnen vertoeven. Waarschijnlijk gaan we ons eigen appartement voor grif geld op AirBnB zetten, bewaken we de huizen in de stad en maken we ondertussen wat toffe liedjes en vette schilderijen.