Ondertussen op de Oudenoord: Back to Basic

Het zuidwesten kent geen genade

Een beetje naiviteit is een groot goed zullen we maar zeggen, want de streefdatum van begin september, oke half september, goed, dik oktober, gaan we net niet halen. Maar voor de kerst lijkt toch echt te gaan lukken. Als we dat hadden geweten waren we natuurlijk gewoon blijven huren vrees ik. En dat was vanuit kapitalistisch oogpunt dan misschien zonde geweest, gezonder word je hier in ieder geval ook niet van. Zeker niet als er lekkage om de hoek komt kijken die naar binnen glijdt als een glaasje ijskoud bier op een mooie nazomermidddag. De paddo's groeien uit de pui maar de noodreparateur komt met een busje kit aanzeilen. Gelukkig kon ie er zelf ook wel om lachen, waar het niet dat bleek dat er uiteindelijk toch geen goedkeuring werd gegeven aan vervanging, de optie werd geopperd om het gewoon maar 7 maanden dicht te timmeren, en nu misschien toch een geheel nieuwe pui geplaatst gaat worden. Over 6 weken, op zijn vroegst. Gelukkig valt kerst laat dit jaar.

2 weken logeerden we bij Menno, met dit prachtige uitzicht.
Ook op ons eigen stulpje, rechtsonder

Inmiddels had u begrepen dat de zomer toch echt over is en dat betekent dat het aanbod van tijdelijke verblijfplaatsen drastisch aan het afnemen is. En omdat wakker worden in een tentje waar het net boven nul is 's ochtends niet onze voorkeur geniet (naast het feit dat er geen racefiets, espressomachine en gitaar in een koepeltje passen) is er unaniem besloten om te gaan kamperen op het atelier.  De beheerder knijpt een oogje toe, mevrouw de Zeeuw koopt een paar charmante pannen bij de plaatselijke kringloop (want waar waren de onze ook al weer..) en deze jongen doucht drie verdiepingen lager aan het einde van de gang rechts, bij voorkeur als er niemand meer in het bedrijvenpand is, want het lijkt me behoorlijk schrikken als je fris gedoucht op je werk komt en er loopt een ongeschoren baviaan met een dikke mat door de gang te zwalken.

Ach,  u kent het wel, dat campingleven. Even geen stress, geen dingen die moeten, louter zorgen dat er 's avonds iets te nassen op tafel staat, klein glaasje wijn erbij, en 's ochtends even doorbellen waar de laatste kabels naartoe getrokken moeten worden, beetje zeuren dat het nog steeds niet af is, en dat we natuurlijk niet extra gaan betalen. We houden het nog wel even uit.

de oude badkamer

de nieuwe plek van de keuken